Όπως όλες οι άλλες ιστορίες, έτσι και αυτή ξεκινά με… μια φορά κι έναν καιρό, υπήρχε μια βασίλισσα που, καθώς έραβε δίπλα στο παράθυρο, τρύπησε το δάχτυλό της. Μερικές σταγόνες αίματος έπεσαν στο λευκό χιόνι και η βασίλισσα είπε:

– Ω, πόσο θα ήθελα να είχα μια κόρη! Το δέρμα της θα ήταν τόσο λευκό όσο το χιόνι, τα χείλη της κόκκινα σαν αίμα και τα μαλλιά της μαύρα σαν έβενος.

Η επιθυμία της έγινε πραγματικότητα, κι έτσι ονόμασε την κόρη της Χιονάτη. Σύντομα όμως, η Βασίλισσα πέθανε και ο Βασιλιάς παντρεύτηκε μια γυναίκα, όμορφη όπως καμία άλλη, αλλά στριμμένη και κακιά. Πάντα κοιτούσε τον εαυτό της σε έναν μαγικό καθρέφτη και ρωτούσε:

-Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου στον τοίχο, ποια είναι η ομορφότερη από όλες;

-Εσείς είστε, Μεγαλειότατη!

Και η απάντηση παρέμεινε η ίδια για χρόνια, μέχρι που μια μέρα ο καθρέφτης είπε:

-Όμορφη είσαι, Βασίλισσά μου, αλλά η Χιονάτη είναι τώρα μια πανέμορφη νεαρή γυναίκα και η ομορφιά της ξεπερνά τη δική σου.
Μόλις το άκουσε αυτό, η θετή μητέρα κάλεσε τον κυνηγό και τον διέταξε να σκοτώσει το κορίτσι.

– Για να αποδείξεις ότι όντως τη σκότωσες, πρέπει να μου φέρεις την καρδιά της!

Αλλά ο κυνηγός ήταν ένας ευγενικός άνθρωπος, οπότε πήρε την καρδιά ενός ελαφιού και είπε στη Χιονάτη να τρέξει βαθιά στο δάσος, όσο πιο μακριά μπορούσε από το παλάτι.

Μετά από ένα μακρύ και κουραστικό ταξίδι, σχεδόν κατά τη δύση του ηλίου, η κοπέλα είδε μια μικρή καλύβα και, σκεπτόμενη ότι μπορούσε να περάσει τη νύχτα εκεί, είπε:

– Αναρωτιέμαι ποιος ζει εδώ. Θα μπω μέσα, είμαι πολύ κουρασμένη για να περπατήσω περισσότερο!

Στο τραπέζι υπήρχαν επτά πιάτα, επτά φλιτζάνια και επτά κουτάλια και στο υπνοδωμάτιο επτά κρεβάτια, με σεντόνια τόσο λευκά όσο το χιόνι.

– Είμαι τόσο νυσταγμένη, νομίζω ότι θα ξαπλώσω για λίγα λεπτά. Μμμμ… αλλά όχι πριν δοκιμάσω μερικά από αυτά τα νόστιμα φαγητά, καθώς είμαι τόσο, τόσο πεινασμένη. Ω… αυτό είναι ένα τόσο μικρό κρεβάτι! Και αυτό είναι κάπως… φαρδύ. Και αυτό.. σκληρό. Ω, εδώ είναι ένα που είναι ιδανικό για μένα!

Το όμορφο κορίτσι αποκοιμήθηκε. Μετά από λίγο, οι επτά νάνοι που ζούσαν εκεί επέστρεψαν στο σπίτι, μετά από μια κουραστική μέρα σκάψιμο στο ορυχείο για πολύτιμους λίθους.

-Επ, ποιος έφαγε από το πιάτο μου;

-Και ποιος ήπιε από το φλιτζάνι μου;

– Και ποιος κάθισε στην καρέκλα μου; Και στο κρεβάτι μου;

-Κάποιος κάθισε και στο δικό μου!

Ξυπνώντας από τις φωνές τους, η Χιονάτη είπε την ιστορία της στους νάνους που, συγκινημένοι από τα λόγια της, της ζήτησαν να μείνει μαζί τους.

-Είσαι ασφαλής εδώ, θα σε φροντίζουμε και εσύ μπορείς να μαγειρεύεις και να καθαρίζεις το σπίτι! Το μόνο που σου ζητάμε είναι να μην ανοίγεις την πόρτα όταν λείπουμε.

– Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου στον τοίχο, ποια είναι η ομορφότερη από όλες; ρώτησε μια μέρα η Βασίλισσα.

-Η Χιονάτη είναι, που ζει βαθιά μέσα στο δάσος, στην καλύβα των νάνων. Έξαλλη, η Βασίλισσα βρήκε ένα σχέδιο, μεταμορφώθηκε σε έμπορο και πήγε στο δάσος.

– Άνοιξε την πόρτα, όμορφο κορίτσι, θέλω να σου κάνω ένα δώρο. Έχω τα καλύτερα αγαθά στη χώρα, πολύχρωμες ζώνες…

Μαγεμένη από την ομορφιά του δώρου, η Χιονάτη άνοιξε την πόρτα και η κακιά γυναίκα άρπαξε το λαιμό της τόσο σφιχτά, που το κορίτσι έπεσε στο έδαφος, σχεδόν νεκρό. Ευτυχώς, οι νάνοι ήρθαν στο σπίτι και την έσωσαν.

Θυμωμένη που το σχέδιό της είχε αποτύχει, η Βασίλισσα μεταμορφώθηκε σε γριά και χτύπησε ξανά την πόρτα της Χιονάτης, προσφέροντάς της μια χτένα.

– Έλα εδώ, άσε με να χτενίσω τα μαλλιά σου, γιατί είναι τόσο όμορφα!

Τη στιγμή που η δηλητηριασμένη χτένα άγγιξε τα μαύρα σαν τον έβενο μαλλιά της, το κορίτσι λιποθύμησε.

– Χα χα, δεν θα τα καταφέρεις αυτή τη φορά!
Αλλά η χαρά της γυναίκας κράτησε λίγο, καθώς οι νάνοι έσωσαν τη Χιονάτη για άλλη μια φορά.

-Καθρέφτη, καθρεφτάκι μου στον τοίχο, ποια είναι η ομορφότερη από όλες;

-Η Χιονάτη είναι, Μεγαλειότατη.

– Τι;; Αυτό δεν μπορεί να είναι αλήθεια! Αυτή τη φορά θα φτιάξω ένα ιδιαίτερο δώρο…ένα δηλητηριασμένο μήλο.

Ντυμένη ως έμπορος φρούτων, η γυναίκα ανακάτεψε μερικές σκόνες και φίλτρα και έφτιαξε ένα τέλειο μήλο στο οποίο κανένας δεν μπορούσε να αντισταθεί. Μετά από αυτό πήγε στο σπιτάκι του δάσους ξανά.

-Όμορφο κορίτσι, έλα να δοκιμάσεις αυτά τα πεντανόστιμα μήλα.

-Όχι δεν θέλω μήλα σ’ ευχαριστώ!

– Γιατί, ανησυχείς ότι τα μήλα μου είναι δηλητηριασμένα; Κοίτα, θα κάνω ένα δάγκωμα εδώ, και μπορείς εσύ να κάνεις ένα δάγκωμα σε αυτή την πλευρά!
Αλλά αυτή η πλευρά του μήλου ήταν δηλητηριασμένη και, ακριβώς πριν το καταπιεί, η όμορφη Χιονάτη έπεσε στο έδαφος.

Μάταια οι νάνοι προσπάθησαν να τη σώσουν, αυτή τη φορά ήταν πολύ αργά, οπότε την έβαλαν σε ένα γυάλινο φέρετρο, για να θαυμάσουν όλοι την ομορφιά της και έκλαιγαν και έκλαιγαν.

– Τι όμορφο κορίτσι! Μακάρι να μπορούσα να την πάω στο κάστρο μου, είπε ένας πρίγκιπας που πέρασε από εκεί μια μέρα.

Οι λυπημένοι νάνοι βοήθησαν τον νεαρό πρίγκιπα να πάρει τη Χιονάτη μακριά. Στο δρόμο, ένας από αυτούς σκόνταψε πάνω σε ένα κούτσουρο και το κομμάτι δηλητηριασμένου μήλου πήδηξε από το λαιμό της πριγκίπισσας.

– Πού βρίσκομαι; Τι συνέβη;?

-Αγάπη μου, δηλητηριάστηκες, αλλά τώρα, ευτυχώς, επέστρεψες στη ζωή. Θα με παντρευτείς?

Έκπληκτη από αυτό που είχε συμβεί και από την ομορφιά του νεαρού πρίγκιπα, η κοπέλα δέχτηκε. Έκαναν έναν υπέροχο γάμο. Όταν το άκουσε αυτό, η μητριά της ήταν τόσο θυμωμένη, που μετατράπηκε σε πέτρα.